این روز ها بواسطه همراهی  بابرادرم برای امر انتخابات مجلس شورای اسلامی با مسائل  مختلف  سیاسی واجتماعی مواجه می شوم .مسائلی که درسهای فراوانی بدنبال دارد.مشکلات وتنگناهای جامعه،انتظارات ومطالبات مردم،ظرفیت ها وتوانمندی های محیط  ،اعتراضات وشکایت های مردمی ،چالش ها وخطراتی که مایه نگرانی واضطراب مردم  است را در دیدار چهره به چهر ه با مردم لمس می کنم .برای نگارنده که بیان خواسته های مردم را یک وظیفه می داند این پرسش مطرح است که چه کسانی می توانند جامعه را به پیشرفت وتعالی رهنمون سازند  وچه سازوکاری می تواند عامل توسعه باشد موضوع این قلم شده است.فرد گرایی  ایرانی جماعت موجب شده مردم همواره دنبال قهرمانی باشند که مثل فیلم های هندی یک شبه همه مشکلات آنهارا مرتفع نماید وبه همین خاطر پی ناجی قدرتمند باشند وجالب اینکه مردم نماینده مجلس را ناجی مشکلات خود می دانند وفکر می کنند یک نفر توان حل همه مشکلات رادارد.در صورتی که تجربه کشور های توسعه یافته حکایت دیگری دارد. در کشور توسعه یافته فرد گرایی حاکم نیست بلکه خرد جمعی در غا لب احزاب خواسته ها وبرنامه ها را سازماندهی می کند .نهاد های مدنی ذیل احزاب شکل می گیرند وباتفکر گروهی وکارجمعی امور جامعه سامان می یابد.در کشور ما نهادهای مدنی  مثل شوراها زائیده  احزاب وخرد جمعی نیستند  بلکه تبلور فردیت جامعه هستند به همین دلیل جمع های چند پاره ومتناقض در مجالس وشورا ها شکل می گیرند که در عمل ناکار آمد می شوند . بی تردید را ه انسجام بخشی به سلائق وبهر ه گیری مناسب از خرد جمعی تشکیل احزاب است .البته تشکیل احزاب فصلی وانتخاباتی از مضرات نظام سیاسی کشورماست چه آنکه این تشکل های موسمی پس از برگزاری یک انتخابات اثربخشی خود را از دست می دهند وبه فراموشی سپرده می شوند .حال آنکه احزاب واقعی و کارآمد برای اداره درست کشور در سطوح  وبخش های مختلف  برنامه های راهبردی ومنظم دارند.احزاب علاوه بربرنامه ،دارای انسجام تشکیلاتی،نیروهای آموزش دیده ،مانیفست، ارگان اطلاع رسانی ،سیستم کنترلی وساختار لازم برای حضور سازمان یافته در قدرت هستند. در کشور های توسعه یافته نیروهای حزبی پس از طی آموزش های لازم وارتقا سلسله مراتبی  در درون حزب واردمصادر اجرایی ورقابت های پارلمانی می شوند. مثل این امر مثل تیم ملی کشوری است که از دل رقابت های باشگاهی  بیرون می آید.فقدان احزاب قوی باعث بخشی وقبیله ایی شدن رقابت های سیاسی شده که  این مسئله آثار سوء فراوانی در اداره کشور در سطوح ملی ومحلی دارد .امیدوارم مجلس شورای اسلامی ،دولت وجریان های سیاسی در توسعه وشکل گیری احزاب گام های لازم را بردارند.