عید ولایت بر شیعیان مبارک

 

 الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا ...

...(روز غدير خم) دين شما را به حد كمال رساندم و نعمتم را بر شما تمام كردم و اسلام را بعنوان دين براى شما پسنديدم.( سوره مائده آيه 3)

واقعه غدير حادثه اى تاريخى نيست كه در كنار ديگر وقايع بدان نگريسته شود. غدير تنها نام يك سرزمين نيست. يك تفكر است، نشانه و رمزى است كه از تداوم خط نبوّت حكايت مى كند. غدير نقطه تلاقى كاروان رسالت با طلايه داران امامت است.

و غدير، روز حماسه جاويد، روز ولايت، روز امامت، روز وصايت، روز اخوت، روز رشادت و شجاعت و شهامت و حفاظت و رضايت و صراحت ‏شناخته شد. روز نعمت، روز شكرگزارى، روز پيام رسانى، روز تبريك و تهنيت، روز سرور و شادى و هديه فرستادن، روز عهد و پيمان و تجديد ميثاق، روز تكميل دين و بيان حق، روز راندن شيطان، روز معرفى راه و رهبر، روز آزمون، روز يأس دشمن و اميدوارى دوست و خلاصه روز اسلام و قرآن و عترت، روزى كه پيروان واقعى مكتب حيات‏بخش اسلام آن را گرامى مى دارند و به همديگر تبريك مى ‏گويند.

«... حکومت بدون سیاست، ممکن نیست، این سیاست و این حکومتی که عجین با سیاست است در روز عید غدیر برای حضرت امیر(ع) ثابت شد... این که این قدر صدای غدیر بلند شده است، و این قدر برای غدیر، ارج قایل شده اند - و ارج هم دارد - برای این است که با اقامه ولایت، یعنی با رسیدن حکومت به دست صاحب حق، همه این مسائل حل می شود، همه انحرافات از بین می رود...» ⁽¹⁰⁾

«غدیر آمده است که بفهماند که سیاست به همه مربوط است، در هر عصری باید حکومتی باشد با سیاست، منتها سیاست عادلانه که بتواند به وسیله آن اقامه صلوة کند، اقامه صوم کند، اقامه حج کند، اقامه همه معارف را بکند...»

«... مساله حکومت در زمان پیامبر(ص) بوده و سیاست هم بوده، در زمان امیر مؤمنان(ع) بوده و سیاست هم بوده، و این که همه نقل کرده اند و این قدر غدیر را بزرگ کرده اند، برای این است که به ما بفهمانند، تعلیم بدهند به ما که این طور باید باشد.» ^۱۱

10) صحیفه نور، ج ۲۰، ص 28 و 29.

11) صحیفه نور، ج ۲۰، ص 30 و 31.

 

کارنامه دو ساله مهندس طاهایی

باگذر از ۲۰آبان مدیریت مهندس طاهایی در قامت استانداری مازندران دو ساله می شود، از این رو ارزیابی عملکرد بیستمین استاندار مازندران مورد توجه افکار عمومی ورسانه های گروهی  قرار گرفته است .قبل از نمره دادن به مهندس شیک پوش ساختمان سفید  مرکز استان لازم است تا شاخص های مرتبط با ارزیابی یک استاندار را نشان دهیم. استاندار به عنوان مدیر ارشد یک استان که از او به رییس جمهور استان هم یاد می شود وظیفه هماهنگی ،نظارت  ،راهبری وامور اجرایی کلان یک استان را براساس سیاست ها ،قوانین وبرنامه ها به عهده دارد.چه آنکه این وظایف همه امور حاکمیتی مثل امنیت،سلامت ،اشتغال،فرهنگ ،اقتصاد،رفاه ،تولید وسایر مسائل اجرایی را در بر می گیرد.برای تحقق این  وظایف دستگاه های اجرایی وهمچنین جهت اندازه گیری اقدامات  شاخص های کمی وکیفی  طراحی  شده است . حاصل عملکرد کلیه دستگاه های اجرایی تراز مدیریتی استاندار و همکاران ایشان را ترسیم می کند .میزان کارآمدی مدیران وبرنامه های سالانه معیار خوبی برای سنجش اقدامات می باشد. بطور مثال برای سال 1390استان مازندران یکصد هزار شغل  تعهد شده است .لذا استاندار براساس جایگاه قانونی وظیفه دارد از طریق ایجاد هماهنگی بادستگاه های اجرایی ذیربط واتخاذ تمهدات لازم  تعهدات دولت  را جامه عمل بپوشد .در سایر امور حاکمیتی هم وضع به همین منوال است . در مقام مطالعه تطبیقی وارزیایی هر پدیده باید اهداف ، برنامه مصوب ، منابع ،ساختار ،قوانین ،اختیارات ،زمان ،موانع و محدویتها را در کنارهم قرار داد وآن پدیده را تحلیل وارزیابی کرد.نگارنده در قلم دیگری هم به این موضوع اشاره داشت که بدلیل فقدان اطلاعات مستند ودقیق امکان ارزیابی عملکرد استاندار مقدور نیست واز طرفی یک ژورنالیست زمان وامکانات لازم را برای ارزیابی  دقیق همه شاخص های مورد اشاره را نیز ندارد.بلکه این امروظیفه  موسسات پژوهشی ونهاد های نظارتی می باشد که بودجه ،نیروی متخصص وامکان دسترسی به اطلاعات  مکفی را دارند .اما چون در کشور ما نه نهادهای نظارتی گزارش مدون ارزیابی بطور سالانه منتشر می کنند ونه موسسات غیر دولتی  هستند که خود خواسته  براساس استاندارد های ملی ارزیابی عملکرد سازمان ها را نقد ارزیابی نمایند .بااین تواصیف وبانگاه سنتی نگارنده عملکرد دوساله مهندس طاهایی را مثبت ارزیابی می کند .نوع انتظارات از مهندس طاهایی  دولت احمدی نژاد باید متفاوت از استانداری طاهایی در دولت های پیشین باشد ،هر دولتی اقتضائات خاص خودش را دارد واین هنر مرد خوش سخن چا لوسی  دیار ما ست که در  دولت های دفاع مقدس ،سازندگی ،اصلاحات وعدالت در راس استانها می ماند.  . البته مردم مازندران از استاندار فرهیخته خود انتظار تحرک وکارآمدی بیشتری دارند وتوقع بحق دیار علویان از برادر طاهایی که خود را بدهکار مردم می داند این است که از تمام ظرفیت ها برای توسعه وتعالی زادبوم خویش  بهره جوید .در دفاع از منافع استان در سطوح ملی مستحکم ومقتدرانه عمل کند .مدیران ضعیف وناکارآمد را برکنارنماید .پیگیر امور کلان استان باشد.جناب مهندس بهتر از نگارنده از جداول اعتباری مطلعند ونیک می دانند که رتبه مازندران در برخورداری از اعتبارات وامتیازات ملی نگران کننده است وبطور کلی شاخص توسعه در استان امیدوار کننده نیست  .اگر معیار ها ومصادیق پیش گفته مبنای درستی برای قضاوت باشد ۱۵از 20نمره نگارنده به مرد شماره یک استان است نظر شما مخاطب گرامی چیست .لطفا در این بحث مشارکت فرمائید.

روز شناخت خود

 

روز عرفه، روز شناخت است. عرفه روزي است كه خداي سبحان بندگان خود را به عبادت و اطاعت خويش فرا مي خواند و خوان كرم و احسان و لطف خود را براي آنان مي گسترد و درهاي مغفرت و بخشش و رحمتش را بر روي آنان مي گشايد.

مسلمانان نيز در گوشه گوشه اين كره خاكي در اين روز همه با هم نجوا كردند:

"خداي من، من به گناهانم اعتراف مي كنم، آنها را ببخش، منم كه بد كردم، منم كه خطا كردم، منم كه تصميم به گناه گرفتم، منم كه ناداني كردم."

مسلمانان با شركت در آيين پرفيض و ملكوتي دعاي عرفه، با ريختن اشك عشق، از معبود خود طلب عفو كرده و براي گناهان گذشته خود از ذات اقدس الهي طلب مغفرت كردند.

جبرئيل در روز هشتم ذيحجه حضرت آدم را به مني برد، آدم شب را در آنجا ماند. و صبح با جبرئيل به صحراي عرفات رفت، جبرئيل هنگام خروج از مكه، احرام بستن را به او ياد داد و به او لبيك گفتن را آموخت و چون بعد از ظهر روز عرفه فرا رسيد تلبيه را قطع كرد و به دستور جبرئيل غسل كرد و پس از نماز عصر، آدم را به وقوف در عرفات واداشت و كلماتي را كه از پروردگار دريافت كرده بود به وي تعليم داد، اين كلمات عبارت بودند از:

خداوندا با ستايشت تو را تسبيح مي گويم سُبحانَكَ اللهُمَ وَ بِحمدِك

جز تو خدايي نيست لا الهَ الاّ اَنْتْ

كار بد كردم و بخود ظلم نمودم عَمِلْتُ سوء وَ ظَلَمْتُ نَفْسي

به گناه خود اعتراف مي كنم وَ اِعْتَرِفْتُ بِذَنبي اِغْفرلي

تو مرا ببخش كه تو بخشنده مهرباني اِنَّكَ اَنْتَ اَلغَفور الرّحيمْ

 

سایت های کامنت فروش ،فساد دربرخی رسانه های مجازی!

اطلاعات یک سرمایه ارزشمند است ، داشتنن اطلاعات  همواره انسان را در موضع اقتدار  وغرورقرار می دهد. دارندگان  اخبار واطلاعات  همیشه در میدان بازیگری حضور فعال دارند.این که چگونه دارنده اخبار واطلاعات از این سرمایه باارزش استفاده کند به عوامل خاصی بستگی دارد.رسالت حرفه ایی ،تقوای صنفی ومصلحت اجتماعی دست به دست هم می دهند تا در باره چگونگی نشر یا عدم انتشار خبری تصمیم گیری نمائیم.گفتن ونگفتن یا چگونه وبه چه صورت اخبار واطلاعات را انتشار دادن به کاسبی برخی صاحبان رسانه تبدیل شده است.یعنی برخی از ارباب رسانه با در دست داشتن اطلاعات سازمان ها وبرخی اشخاص حسابی سود می برند ومنافعی کسب می کنند واین در حقیقت نا پسند ترین شیوه امانت داری می باشد.چه بسا این افراد امانت فروش اعتبار حرفه وصنف خود رابه بهایی اندک حراج می کنند والبته چه زیان کارانند این دسته!.

 متاسفانه اخیرا باب شده عده ایی با فروش کامنت که امانت وسر مخاطبان می باشد به مدیران وافرادخاص، کاسبی جدیدی به راه انداخته اند .این برخی رسانه های بی تقوی بجای کشف حقایق وپیگیری مطالبات مردم به بلندگوی  بعضی سازمانها تبدیل شدند وشرافت قلم را به دنیای صاحبا ن قدرت فروختند. دربازمکاره دنیا گران  این یکی را کم داشتیم که ip فروشی هم اضافه شد.

اما برای سالم سازی محیط رسانه از وجود این قلیل  اشخاص" کامنت باز " ضرورت داردبه افشای نامشان بپردازیم. ونظام صنفی رسانه های مجازی آنان را طرد وماهیت شان را برملانماید.هر سایت می تواندبراساس سلیقه یا سیاست کاریش  کامنت ها،مقالات واخبار رسیده را منتشر بنکند یا نکند اما حق ندارد هویت کامنت گزار را به مدیری بدهد ! مخاطبان  سایت ها با اعتماد به  اصحاب قلم  وازسر دلسوزی مطالبی به سایت ها منتقل می کننند اما این سایت ها بجای پیگیری یا حفظ هویت مخاطبان  خارج اصول وقواعد حرفه ایی وصنفی باکامنت فروشی به ساحت مقدس قلم ورسانه آسیب می زنند.جادارد به این دسته افراد  نفوذی در رسانه هشدار دهیم که دست از  این گونه اقدامات سخیف وغیر اخلاقی  بردارند ومایه سرافکندگی اهل رسانه نشوند.

 

مدال آوران عرصه فرهنگی هنری به انگیزه وتشویق نیاز دارند.

همه به این گفته اذعان دارند که فرهنگ شالوده وزیر بنای هر کشور است وهرچه فرهنگ ملتی از قوام ودوام مستحکمتری برخوردار باشد به همان نسبت آن کشور تعالی می یابد.فرهنگ از جمله مسائلی است که گستره وسیعی دارد وتمام شئون جامعه را در بر می گیرد .لذا هرچه به فرهنگ وشقوق مختلف آن اهتمام کنیم جامعه  به رشد وغنای بالا تری می رسد.اما این سوال قابل طرح است که مردم ومسولان چقدر به فعالان فرهنگی بها می دهند.یا به عبارتی فرهنگ سپاسگزاری از قهرمانان عرصه فرهنگ به چه میزان در جامعه نهادینه شده است. شایسته است کسانی که باخلق وآفرینش  اثری فرهنگی  موجب نشاط وتعالی  معنوی جامعه می شوند  همواره تکریم وتجلیل شوند. در حالی که همه ساله جشنواره های مختلفی در حوزه های  کتاب ،فیلم،موسیقی ،شعر،نقاشی  ،داستان ،نمایش ،عکس ،روزنامه نگاری ،گرافیک وسایر موضوعات فرهنگی  وهنری  از سطح محلی گرفته تا رده های   بین المللی بر گزار می شود وافراد زیاد مدال کسب می کنند اما توجه چندانی به مدال آوران نمی شود.این در حالی است که لحظه به لحظه زندگی یک ورزشکار مورد توجه افکار عمومی قرار دارد.جالب است بدانیم رسانه ملی ونشریات ورزشی ساعات تمرین ،اردوها ،برنامه سفر وجریان کامل مسابقات ورزشی را منعکس می کنند ولی همسایه دیواربه دیواریک  فعال فرهنگی وهنری در آپارتمانش خبر نداردکه  او در فستیوال بین المللی مثلا" رشد " صاحب مدال شده است.چرا مسولان ،مردم وبه ویژه رسانه ها نسبت به این اتفاقات بی تفاوت وکم رمق هستند.تمام میادین ومعابر شهر پس از کسب یک عنوان استانی توسط یک ورزشکار پر از بنر می شود .اما مردم ومسولان توجهی به قهرمانان  ومدال آوران  عرصه های فرهنگی هنری ندارند.بعضا یک مقام استانی وشهرستانی  لحظه به لحظه یک رویداد ورزشی یا سیاسی را چک می کند .لیکن کدام فرماندار را سراغ دارید که بداند آقای مهدی قربانپور امسال درچه جشنواره ای شرکت می کندیا گروه  نمایش شهرش درکدام فستیوال حضور یافته است.بدون شک اگر فعالان فرهنگی وهنری  پس از کسب عنوان  مورد تشویق  قرار گیرند انگیزه بیشتری برای خلق آثار فرهنگی وهنری خواهند یافت.بدون آنکه بخواهیم ارزش  مادی ومعنوی مدال های ورزشی را زیر سوال ببریم باید اذعان کنیم اعتبار ومنزلت آفرینش  های فرهنگی وهنری  بسیار بالاست .تاریخ بیش از آنکه به تعداد مدال های ورزشی  توجه کند به آثار ماندگار فرهنگی وهنری   اعتبار می دهد.

 

سفر کاملا شخصی وبه عبارتی کاملا کاری شورای شهربابل به محضر پاپ !

 سفرپنج نفر از  اعضای شورای اسلامی شهر بابل به رم وواتیکان  بازتاب های فراوانی در رسانه های گروهی  وافکار عمومی مازندران  بدنبال داشت . در همین رابطه  دکتر حسن فلاح  رییس شورای اسلامی  شهربابل در توضیحاتی که از سایت شورای شهر منعکس شده است  این سفررا  شخصی خواند وخاطرنشان ساخت او وهمکارانش  ازفرصت  سفر شخصی  حسن استفاده را نموده وپیگیر برخی از امورات شهری هم شده اند. دکتر فلاح به این مطلب هم اشاره کردکه  در بخشی از برنامه سفر همکاری ومساعد ت حاج آقا ناصری  سفیر بابلی کشورمان در واتیکان  شامل حال گروه شده وآنها با کمک ایشان توانستند  مذاکرات خوبی با سرمایه گذاران  ایتالیایی  داشته باشند.اما در شهر بابل برداشت مناسبی از سفر دسته جمعی اعضای شورای شهر نشده است.برخی رسانه ها این سفر را با هدف خاص سیاسی  قلمداد نموده اند.پیرامون اینکه حق در این ماجرا با چه کسی است .آیا این سفر واقعا شخصی بوده یا کاری ،سیاسی بوده یا اداری  به مواضع شورا ،زمان انتخاب سفر ، کشور  هدف ورفتار شناسی اعضای شورا ارتباط پیدا می کند.در عصر رسانه  ها وفراوانی بازیگران سیاسی واجتماعی توجه به افکار عمومی  ضرورتی انکار ناپذیر می باشد چه آنکه کنش گران اجتماعی فقط به یک روی سکه نگاه نمی کنند وبه پشت پرده وقایع هم سرک می کشند.بروز رفتار های ابهام برانگیز وبی توجهی به حساسیت  افکار عمومی بی هزینه نیست.دوستان  شورا باید بپذیرند که زمان انجام سفر وکشور هدفشان  تولید شائبه  کرده است .حتی اگر بپذیریم که این سفر شخصی بوده است. مثل سفر شورای شهر بابل به رم در این شرایط مثل به میخانه رفتن عابد برای عبادت است .متاسفانه دیوار بی اعتمادی مردم نسبت به مسولان چنان بالا رفته که پذیریش حرف حق هم با مشکل مواجه شده است. دوستان شورا اگر قصد مسافرت داشتند در این شرایط که سفیر ایران در واتیکان کاندیدای انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهرستان بابل است برای اینکه در معرض اتهام قرار نگیرند زمان و کشور دیگری را انتخاب می کردند. از شورای شهر بابل انتظار می رفت تدابیر مناسبی برای اینگونه سفر اتخاذ نماید.مسولان زیر زه بین افکار عمومی ورسانه ها هستند  ودر ایام نزدیک به انتخابات حساسیت ها ی سیاسی  بیشتر می گرددد.مردم چون از خدمات شهرداری رضایت کافی  ندارند وقتی اینگونه اخبار را می شنوند دچار شائبه خواهند شد. افکار عمومی خواستاردقت عمل و شفافیت بیشتر شورادر اقدامات می باشند  هرچند  توضیحات رییس شورای اسلامی شهر بابل برخی ابهامات را کاهش داد اما .اینکه افکار عمومی چقدر قانع شده باشد محل مناقشه است.

روز مازندران نیازمند توجه بیشتر مردم ومسولان

پس از تلاشها و اظهارات پر دامنه  فعالا ن فر هنگی  واجتماعی ،" روز مازندران "به تصویب شورای فرهنگ عمومی  رسید و"14آبان "  بدلیل سالروز استقرار حکومت علویان  برای این مهم برگزیده شد. علاقمندان به تاریخ ،فرهنگ و سنن مازندران  انتظار داشتند با انتخاب یک روز بنام مازندران  نشاط بالایی در استان بوجود آید اما باگذشت دوسال از این نامگذاری هنوز انگیزه ایی در دستگاه های دولتی ،نهادهای فرهنگی  وفعالان اجتماعی برای پاسداشت روز مازندران ایجاد نگردید.مراکز اموزشی اعم از دانشگاه ها ومدارس اقبال شایسته ایی با  این مناسبت  نکرده اند.تشکل های مردم نهاد با بی رقبتی به یک رویداد محلی  نشان دادند که هنوز به روز مازندران باور ندارند.زیبنده روز مازندران نیست که به  یک مراسم  ختم شود  بلکه ضرورت دارد تمام توان استان برای  برپایی هر چه باشکو هتر روز ملی مازندران بسیج شود .البته اخباری بگوش میرسد که برخی مقامات هم باور چندانی به مصوبه خود ندارند وبدلیل پاره ای از ملاحظات سیاسی  سعی دارند در سطح محدود فعالیت نمایند.گرامیداشت روز مازندران می تواند موجب شوق آفرینی وتحرک بخشی در استان شود و شایسته است هر مازندرانی باتعصب که دلش برای توسعه وتعالی زاد بوم می تپد قدمی در این زمینه بردارد.

اقدام پسندیده معاون پژوهشی دانشگاه مازندران در حج

پرفسور رئوف معاون پژوهشی دانشگاه مازندران  علیرغم اینکه برای انجام  اعمال حج واجب  به خانه خدا مشرف هستند ،اما از طریق اتوماسیون اداری کلیه امور جاری معاونت را بصورت آنلاین مدیریت می کند  . به نحوی کلیه فعالیت های این معاونت روال عادی وجاری خود را دارد ومعاون پژوهشی دانشگاه کلیه مکاتبات معاونت را از طریق اتوماسیون اداری ارجاع می دهد.این اقدام ارزنده و پسندیده معاون متعهد پژوهشی دانشگاه مازندران حاوی چند درس آموزنده برای نظام اداری  وآموزشی کشور است. اول  حس مسولیت پذیری این مقام مسول را باید ستود که علیرغم سفر معنوی نسیت به امور اداری وآموزشی  سازمان خود   متهعدانه عمل می نماید.دوم توجه به نقش  تکنولوژی در سازمان هاست ،امروزه فناوری اطلاعات وارتباطات  این امکان را برای همه فراهم نموده که در هر مکان وهر زمان همزمان می توان چند کار با هم انجام داد.فناوری ارتباطات  وارتباط آنلاین  فرصت مغتنمی برای پاسخگویی به تمام نیاز های مادی ومعنوی  انسان هاست.بهر شکل  زمینه سازی برای برخورداری بخش دولتی وخصوصی از تکنولوژی ارتباطات  می تواند گام موثری برای افزایش بهروی شود چه آنکه  تاکید کارشناسان بر دولت الکترونیک  ناظر بر همین مسئله می باشد. دور کاری توسط کارمندان دولت  در راستای دولت مجازی  سیاست پسندیده ایی بود که متاسفانه توجه لازم به آن نشد.   شایان ذکر است  دکتر رئوف استاد تمام  دانشکده شیمی دانشگاه مازندران می باشد.

چند پیشنهاد به شهر داری ها

نخست:شهرداری ها برای فراهم نمودن  زمینه مشارکت  شهروندان در اداره هرچه بهتر شهر" نظام دریافت پیشنهادات" را  بصورت مکتوب ومجازی راه اندازی نمایند وبا اتخاذ تمهیدات انگیزشی از تجارب ،خلاقیت ،ابتکارات  ونظرات سازنده شهروندان بهره جویند.

دوم:  شهرداری ها تلاش نمایند با ساماندهی  واستاندارد سازی تابلو های تجاری ،اداری ،آموزشی ،درمانی وسایر ابنیه شهری تشت بصری ناشی از تابلو های شهری را برطرف کنند.

سوم:شماره گذاری اماکن وابنیه مختلف شهری اعم از تجاری، اداری ،آموزشی ،درمانی و... می تواند در مدت زمان دسترسی شهروندان به نشانی های مورد نیاز  موثر باشد .

چهارم: افزایش   تابلو های راهنمای شهری  باابعاد بزرگ  در میادین ، معابر وحتی کوچه ها نقش بزرگی در کاهش ترافیک شهری وهدایت شهروندان دارد .شایان ذکر است  گرافیک،رنگ ،فونت   وسایز بساری از تابلو های شهری  مناسب نیست واحتیاج به مرمت وبهسازی دارد .

پنجم :شهرداری ها امر تبلیغات مناسبت ها را با برون سپاری به شرکت های معتبر تبلیغاتی  کیفی تر نمایند  .چراکه خلاقیت وابتکارات شرکت های تبلیغاتی  وایجاد رقابت در آنها  چهره بصری شهر را در مناسبت دگر گون می سازد.

 

حاتم بخشی نمایندگان از کیسه خلیفه!

هرچه به انتخابات نزدیک تر می شویم  دست ودل بازی بعضی نمایندگان بیشتر می شود.به نحوی که  باحاتم بخشی از کیسه دولت  خیرات فراوانی می نمایند! وبدون توجه به  رسالت وکالت ملت  مقسم توپ وتور می گردند.البته ما بخیل نیستیم که نمایندگان کلان نگر شهرما به خلق الله خدمت نمایند. حالاکه کار نماینده قانون گذار به اینجا رسید.پس چه نیازی به اداره تربیت بدنی !.در حالی که توان وفرصت نمایندگی علاوه بر قانون گذاری ونظارت بر اجرای قانون ،  باید در پیگیری زیرساخت های شهرستان صرف شود معطل اهدا توپ وتور  وچند دست لباس ورزشی به جوانان فلان روستاست. آقای نماینده این هم بگذرد!.