در این دقایق که می نگارم با روز آسمانی مادر تقارن دارد. دیشب به دستبوسی اش رفتم . بی اختیار گریه کردم. واما او زود فهمید چرا متاثر شدم. امسال اولین  روز مادری است که بی پدر بر سر سفره محبت حاجی آغامار جمع می شویم. پسر احساسی و ته تغاری مادر اگرچه 42 بهاررا پشت سر نهاده اما همچنان در آغوش کشیدن مادر را افتخارمی داند. خوب روز مادر است و گرامی داشت مقام مادر واجب و البته برای فرزندان مایه  مباهات. ازاین فرصت استفاده می کنم و به همه با صدای بلند می گویم من مادرم را خیلی دوست دارم . واز این او که مادردو شهید هم هست  برای من خیلی عزیز است.

اعتراف می کنم قلمی ندارم که توان ستایش  مقام و منزلت مادر را داشته باشد اما با همین  کلمات دسته وپا شکسته  مهر خودم را ابراز می دارم.اکنون که در غم فراق پدر سوگوار و اشکباریم  اما افتخار می کنیم که در جوار مادری هستیم مهربان ، فرشته ، آسمانی و زهرایی.

تا فراموش نکردم این روز بزرگ و شوق فرین را به همه مادران دنیا  به خصوص مادر عزیزم و همچنین مادر فرزندانم تبریک و تهنیت می گویم و از همسر مهربانم که در مواظبت از حاجی ننه و مادر بزرگ سنگ تمام می گذارد صمیمانه تشکر می کنم.